My name is @_@ คุง ...

วาเลนไทน์ ด้วยจิตวิญญาณแห่งความรัก

นายนรรัชต์  ฝันเชียร
11 กุมภาพันธ์  2551

และแล้วเทศกาลแห่งความรักหวนกลับมาอีกครั้งหนึ่ง เทศกาลวันวาเลนไทน์ที่รอคอย สำหรับใครที่กำลังมีคนที่แอบชอบอยู่ ในเดือนนี้ก็ถือเป็นโอกาสดีที่จะบอกความในใจกับคนๆนั้นไปนะครับ แต่ก็ไม่รับรองผลเหมือนกันนะว่าจะออกมาในรูปแบบไหน อาจจะสมหวังหรืออาจจะแห้ว ก็แล้วแต่ดวงของแต่ละคนก็แล้วกัน

ถ้าจะกล่าวถึงในเรื่องของวันวาเลนไทน์ (St. Valentine's Day) เคยสงสัยไหมครับ ว่าที่มาของวันนี้ มันมาได้อย่างไร ทำไมต้องเป็นวันที่ 14 กุมภาพันธ์ คิดแล้วมันก็น่าสงสัยนะครับ ก็เลยถือโอกาสไปค้นคว้าประวัติของวันวาเลนไทน์ซะเลย และก็ได้พบสมใจ แต่ก็ต้องผิดหวังกับเรื่องราวครับ เพราะมันเป็นเรื่องที่สุดแสนจะเศร้าราวกับว่าดูหนังรักหักมุมแบบไม่สมหวังเลยล่ะครับ

ชื่อของวาเลนไทน์ มาจากชื่อของนักบุญในศาสนาศริสต์ท่านหนึ่ง ที่ชื่อว่า วาเลนตินัส (Valentinus) หรือถ้าจะเรียกให้ดูสมศักดิ์ศรีหน่อย ก็คือ เซนต์วาเลนตินัส นั้นเอง เซนต์วาเลนตินัสนี้นะครับ ใช้ชีวิตอยู่ในกรุงโรม ช่วงศตวรรษที่ 3 ซึ่งเป็นยุคของชาวโรมัน สมัยจักรพรรดิคลอดิอุสที่ 2 และเรื่องราวก็เกิดขึ้นเมื่อพระจักรพรรดิพระองค์นี้มีความเข้าใจในเรื่องของความรักแปลกๆ โดยพระองค์มองว่าความรักนั้นคือความลุ่มหลง มัวเมา อันส่งผลให้กองทหารที่แข็งแกร่งของพระองค์ เสื่อมถอย และเมื่อชาวโรมันแต่งงานก็มักจะไม่สนใจและไม่ต้องการที่จะออกรบ ด้วยเพราะมีพันธะในการดูแลครอบครัว ดังนั้นด้วยความคิดอย่างไม่มีการแยกแยะของพระองค์ จึงได้มีรับสั่งให้ห้ามชาวโรมันทุกคนแต่งงาน ใครฝ่าฟืน ประหารลูกเดียว (โอ้พระเจ้าจอร์จ ประหลาดแท้)

คำสั่งของจักรพรรดิคือคำขาด ชาวโรมันทุกคนล้วนปฏิบัติตามอย่างช่วยไม่ได้ แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นก็ใช่ว่าจะมีแต่คนจำใจยอมรับเพียงอย่างเดียว ผู้ไม่เห็นด้วยก็มีเช่นเดียวกัน ซึ่งหนึ่งในนั้นก็ไม่ใช่ใครที่ไหน นักบุญเซนต์วาเลนตินัส พระเอกของเรานี้เอง วาเลนตินัสไม่เห็นด้วยกับมาตรการของจักรพรรดิ เพราะเขามองว่าความรักคือสิ่งสวยงามและเป็นสิ่งที่พระเจ้าประทานมาให้ ดังนั้นเพื่อให้เป็นไปตามเจตนารมณ์แห่งความรัก เขาจึงได้แอบประกอบพิธีแต่งงานให้กับชาวโรมันที่ยอมฝ่าฟืนคำสั่งเป็นการลับๆ แต่แล้วความลับก็ไม่มีในโลกใบนี้ ในที่สุด เรื่องก็รู้ถึงหูองค์จักรพรรดิ พระองค์จึงได้มีรับสั่งให้นำตัวนักบุญวาเลนตินัสมาขังไว้รอคำสั่งประหาร

ในระหว่างที่ วาเลนตินัสอยู่ในคุก ก็แสนจะป็อบปูล่า เพราะมีหนุ่มสาวชาวโรมันมากมายตบเท้าเข้ามาเยี่ยมเยือนมอบช่อดอกไม้และให้กำลังใจเขาอยู่ไม่ได้ขาด วันเวลาที่อยู่ในคุกก็เป็นไปอย่างนี้ทุกๆวัน จนกระทั้งวันหนึ่ง พรหมลิขิตก็ทำให้เขาได้มาพบกันเธอ หญิงสาวตาบอด ผู้เป็นลูกสาวของของหัวหน้าผู้คุมห้องขัง ซึ่งถึงแม้ว่าเธอจะตาบอด แต่การที่เธอได้พูดคุยกับวาเลนตินัสก็ทำให้ทั้งสองตกหลุมรักกัน และความรักของทั้งคู่ก็สร้างปฏิหารย์ทำให้ดวงตาของหญิงสาวกลับมามองเห็นได้อีกครั้งหนึ่ง ซึ่งความอัศจรรย์นี้วาเลนตินัสบอกว่า สิ่งนี้คือพลังแห่งความรักจากพระเจ้า ทำเอาผู้คนที่ได้ยินเรื่องราวต่างทึ่งและศรัทธาในความเป็นคริสเตียนไปตามๆกัน และต่อมาทั้งคุกนั้นก็มีแต่สาวกคริสเตียน

เรื่องนี้ทำเอาจักรพรรดิคลอดิอุสที่ 2ทรงกริ้ว(โกรธ)มาก และยิ่งโกรธสาวกคริสเตียนมาขึ้น พระองค์ทรงรับสั่งให้ประหาร วาเลนตินัส โดยทันที และส่วนสาวกคริสเตียนก็ได้มีรับสั่งให้ถูกทุบตีทรมานอีกด้วย

ในวันก่อนที่จะมีการประหาร วาเลนตินัสได้เขียนโน้ตถึงหญิงสาวอันเป็นที่รักคนนั้น เพื่อขอบคุณสำหรับมิตรภาพและความภักดีที่เธอมีให้ ก่อนที่จะลงท้ายโน้ตนั้นไว้ว่า   “Love from your Valentine” (ด้วยรัก จาก วาเลนไทน์ของคุณ)   และหลังจากนั้นพระเอกของเราก็ถูกประหารชีวิตในวันที่ 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 269

แต่หลังจากการประหารวาเลนตินัส ส่งผลให้ชาวโรมันและสาวกคริสเตียนไม่พอใจการกระทำของจักรพรรดิคลอดิอุสที่ 2 จนถึงขั้นทำการต่อต้าน จนในที่สุดพระองค์ก็ต้องพ่ายแพ้ ซึ่งชาวโรมันและสาวกคริสเตียนก็ได้ใช้วันที่นักบุญวาเลนตินัสถูกประหาร เป็นวันที่ได้รำลึกถึงความรักที่มั่นคงของวาเลนตินัสที่มีต่อหญิงสาวที่เขารัก จนกลายมาเป็นวันแห่งความรักที่มีชื่อว่า “วันวาเลนไทน์“ ในที่สุด

เป็นอย่างไรกันบ้างครับกับเรื่องราวของวันวาเลนไทน์ ดูเศร้าๆอย่างที่ผมบอกไหมล่ะครับ แต่ก็ทำให้พวกเราได้เห็นถึงพลังอนุภาพของความรักอันยิ่งใหญ่ ที่ชายหนุ่มคนหนึ่งจะมีให้ต่อหญิงสาวอันเป็นที่รัก และจากวันนั้นจนถึงวันนี้ รูปลักษณ์ของวันวาเลนไทน์ก็ได้เปลี่ยนแปลงไปจากที่ควรเป็นวันที่ระลึกถึงเซนต์วาเลนตินัส ก็กลับกลายมาเป็นวันแห่งการสารภาพรักของหนุ่มสาวกันโดยทั่วไป แต่จะหนุ่มสาวกี่คู่กันนะ ที่จะเข้าใจเรื่องของวันวาเลนไทน์และมีความรักที่ดีได้เท่ากับที่เซนต์วาเลนตินัสมี เวลาเท่านั้นล่ะมั้งครับที่เป็นเครื่องพิสูจน์